تبلیغات
کلبه عشق
کلبه عشق
به کلبه عشق خوش آمدید

دختران روستا

به شهر فکر می کنند ، دختران شهر در آرزوی روستا می میرند .

مردان کوچک به آسایش مردان بزرگ فکر می کنند .

مردان برزگ در آرزوی آرامش مردان کوچک می میرند .

پروردگارا ، کدامین پل ، در کجای جهان شکسته است

که هیچ کس به خانه اش نمی رسد ...






نوشته شده در تاريخ شنبه 24 اسفند 1387 توسط ارزو

 

من چیستم؟
لبخند پر ملامت پاییزی غروب در جستجوی شب
که یک شبنم فتاده به چنگ شب حیات ، گمنام و بی نشان
در آرزوی سر زدن آفتاب مرگ

Man chistam?
Labkhande por malamate payizi ghoroob dar jostejooye shab
Ke yek shabnam fetade be chang shab hayat , gomnamo bi neshan
Dar arezooye sarzadane aftabe marg


----------------------------------

چه امید بندم در این زندگانی
که در نا امیدی سر آمد جوانی
سرآمد جوانی و ما را نیامد
پیام وفایی از این زندگانی

Che omid bandam dar in zendegani
ke dar na omidisar amad javani
Sar amad javani va mara nayamad
payame vafayi az in zendegani

----------------------------------

عشق  تنها کار بی چرای عالم است ، چه ، آفرینش بدان پایان می گیرد

Eshgh tanha kare bi cheraye alam ast , che , afarinesh bedan payan migirad

----------------------------------

آیا در این دنیا کسی هست بفهمد
که در این لحظه چه می کشم ؟ چه حالی دارم؟
چقدر زنده نبودن خوب است ، خوب خوب خوب

Aya dar in donya kasi hast befahmad
ke dar in lahze che mikesham? che hali daram?
Cheghadr zende naboodan khoob ast , khoob khoob khoob

----------------------------------

هنگامی دستم را دراز کردم که دستی نبود
هنگامی لب به زمزمه گشودم که مخاطبی نداشتم
و هنگامی تشنه آتش شدم،
که در برابرم دریا بود و دربا و دریا ...!

Hengami dastam ra deraz kardam ke dasti nabood
Hengami lab be zemzeme goshoodam ke mokhatabi nadashtam
va hengami teshneye atash shodam ,
Ke dar barabaram darya boodo darya va darya darya ...!g


----------------------------------

از دیده به جاش اشک خون می آید
دل خون شده ، از دیده برون می آید
دل خون شد از این غصه که از قصه عشق
می دید که آهنگ جنون می آید

Az dide be jaye ashk khoon miayad
Del khoon shode , az dide boroon mi ayad
Del khoon shod az in ghe


----------------------------------

حرف هایی هست برای نگفتن و ارزش عمیق هر کسی به اندازه ی حرف هایی است که برای نگفت دارد

Harf hayi hast baraye nagoftan va arzesh amighe har kasi be andazeye harfhayi ast ke baraye nagoftam darad

----------------------------------

چو کس با زبان دلم آشنا نیست
چه بهتر که از شکوه خاموش باشم
چو ی
اری مرا نیست همدرد ، بهتر
که از یاد یاران فراموش باشم

Cho kas ba zabe delam ashena nist
Che behtar ke az shekve khamoosh basham
cho yari mara nist hamdard , behtar
ke az yade yaran faramoosh basham

----------------------------------

دلی که عشق ندارد و به عشق نیاز دارد،
آدمی را همواره در پی گم شده اش،
ملتهبانه به هر سو می کشاند

Deli ke eshgh nadarad ve be eshgh niyaz darad,
Adami ra hamvare dar paye gomshode ash,
Moltahebane be har soo mikeshanad


----------------------------------

مهربانی جاده ای است که  هرچه پیش می روند ، خطرناک تر می گردد

Mehrabani jade e ast ke harche pishtar miravand , khatarnaktar migardad






نوشته شده در تاريخ جمعه 9 اسفند 1387 توسط ارزو

نـه مـی تـونم بگم بـرو

 

          نـه مــی تونم بـگم بمـون

 

         آخـه من اینجام رو زمین

 

          تــــو اوج اوج آسمـون

 

         بیشـتری از یه آرزو

 

          فراتر از یه خواستنی

 

         عشـق تو، تو خون من

 

          یه عشـق ناگسستنی

 

 






نوشته شده در تاريخ جمعه 9 اسفند 1387 توسط ارزو

مدتی بود غیبم زده بود

                    هیچ کس حق ملاقات نداشت

 اما ...

           اما همین دیروز

               ناگهان یک اتقاق افتاد

 ناگهان انگار یخ های قلبم آب شد

                         انگار دست گرمی امید را

با یک فنجان محبت

            به خانه ی قلبم آورد

             و چقدر زود به حضورش دل بستم ....






نوشته شده در تاريخ پنجشنبه 8 اسفند 1387 توسط ارزو

گریستن

           یک صدای مظلومانه است

یک صدای بی صدا

                 یک صدای خاموش

یک صدای ...

    یک صدا برای روزهای گذشته

                           یک صدا برای خاطره ها ...






نوشته شده در تاريخ پنجشنبه 8 اسفند 1387 توسط ارزو
نوشته شده در تاريخ پنجشنبه 8 اسفند 1387 توسط ارزو

 

به نیمکتش نگاه میکنم ، پنج ردیف از من جلوتر ، چقدر موهای طلاییشو دوست دارم ، برمیگرده و نمره ی صدشو نشونم میده و میخنده ، چقد دوست دارم مال من باشه ، میخواستم همونجا بهش بگم دوستش دارم ولی ...روم نشد !

***
جشن فارغ التحصیلیه ،
میاد طرفم و مدرکشو جلو چشام تکون تکون میده ، بهم میگه : تو بهترین دوست منی . سرش رو میاره بالا و گونه ام رو میبوسه ، میخواستم همونجا بهش بگم دوستش دارم ولی...روم نشد !

***
پدرشو از دست داده ، دیگه تنهای تنهاست ، تو کلیسا بغلم میکنه ، میگه : حالا دیگه فقط تو رو دارم . گونه ام رو میبوسه ، اشک هاش صورتمو خیس میکنه ، میخواستم همونجا بهش بگم دوستش دارم ولی... روم نشد.

***
نصفه شبه ، بهم زنگ میزنه ، داره گریه میکنه ... میگه پسره تنهاش گذاشته ، میخواد برم پیشش ، میرم خونه اش ، سرشو میذاره رو شونه ام و گریه میکنه ، میخواستم همونجا بهش بگم دوستش دارم ولی ... روم نشد .

***
رو صندلی کلیسا خشک شدم ، دارم یخ میزنم ، من دوستش داشتم و اون حالا داره ازدواج میکنه ، دلم میخواست همونجا داد بزنم که دوستش دارم ولی... روم نشد .

***
امشب هوا بارونیه ، بازم تو کلیسام... ولی اینبار همه ساکتن ، به تابوتش خیره شدم ، هیچی نمیگفتم ، دفتر خاطراتش هنوز تو دستمه ، دفتر خاطراتی که از توی اتاقش پیدا کرده بودم ، توش نوشته بود : بارها خواستم بهش بگم دوستش دارم ولی... روم نمیشه ، کاش اون یه روز بهم بگه دوستم داره...






نوشته شده در تاريخ پنجشنبه 8 اسفند 1387 توسط ارزو

کنار هر قطره ی اشکم هزار خاطره دفنه

          اینقدر خاطره داریم که گویی قدر یک قرنه

                       گلو میسوزه از عشقت عشقی که مث زهره

                                   ولی بی عشق تو هر دم خنده با لبهای من قهره

                                                    درسته با منی اما به این بودن نیازارم

تو که حتی با چشماتم نمیگی آه دوست دارم

            اگه گفتی دوست دارم فقط بازی لبهات بود

                     وگرنه رنگ خودخواهی نشسته توی چشمات بود

                                  هر چی عشقه توی دنیا من میخواستم مال ما شه

                                                   اما تو هیچ وقت نذاشتی بینمون غصه نباشه

فکر میکردم با یه بوسه با تو هم خونه میمونم

                 نمیدونستم نمیشه آخه بی تو نمیتونم

                              گله میکنم من از تو از تو که این همه بی رحمی

                                       هزار بار مردم از عشقت تو که هیچ وقت نمیفهمی

                                                         چشام هم زاد اشک و خون دلم همسایه آهه

زمونه گرگ و عشق تو شبیه مکر روباه

              شدم چوپانه ساده لوح کنار گله ی احساس

                           چه رسمی داره این گله سر چنگال گرگ دعواست

                                          تو اینقدر خواستنی هستی که این گله نمیفهمه

                                                  اگه لبخند به لب داری دلت از سنگ و بی رحمه

 

 

ببخش خوبم اگه این عشق حیله ی تورو رو کرد نفرین به دل ساده که به چنگال تو خو کرد

 






نوشته شده در تاريخ چهارشنبه 7 اسفند 1387 توسط ارزو
درباره وبلاگ

جستجو

آرشيو مطالب

آخرين مطالب

نويسندگان

پيوند ها

آمار سايت


افراد آنلاین: نفر

k3cod.com

خدمات وبلاگ نویسان-بهاربیست